Baul | बाउल

आपल्या भयाण एकाकीपणाचे संदर्भ लागू देऊ नयेत वाचून दाखवू नये कुठलीही कविता, "नविन कविता लिहिल्यावर कवींनी सांत्वनाला भेटावं समजूतदारपणे घ्यावा आधार एकमेकांचा सरपटतांना आत कवितेचा साप " "भिनू द्यावं विष स्वत:तही पण कुणाला डंख मारु नये कुठेतरी कधीतरी कविता छापून आल्यावरच कळावं सार्‍यांना " "कवीमध्ये तेव्हाच काही मरुन गेल्याचं " आठवणी प्रसंग व्यक्तींचे मृत्यू डोळ्यांदेखत पचवत कवीने शांत निश्चल बसून राहावं "स्थितप्रज्ञ व्हावं त्याच्या भवतालची माती " त्याच्या नकळतच ओली होत जावी आणि आपोआप गवत उगवत राहावं.